Καλώς ήρθατε στο Blog του Οδυσσέα! Καλή περιήγηση!

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2011

Ομιλία του Κωστή Μουσουρούλη στη Βουλή για τις πολιτικές εξελίξεις

Δείτε τα σχετικά βίντεο...

«Επί των ημερών σας, η Ελλάδα μετετράπη σε πειραματόζωο της Ευρώπης. Σε ένα Ινδικό χοιρίδιο. Δοκιμάστηκαν επάνω της οι αντοχές της Ευρωζώνης αλλά και οι διάφορες συνταγές χρεοκοπίας, εθελοντική ή μη, ελεγχόμενη ή μη ελεγχόμενη», τόνισε χθες, από το βήμα της Βουλής, κατά τη συζήτηση νομοσχεδίου του Υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας (Οδηγία 2009/43/ΕΚ), ο βουλευτής Χίου και υπεύθυνος Τομέα Περιφερειακής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, Κωστής Μουσουρούλης.

Ο βουλευτής Χίου αναφέρθηκε στις οδυνηρές συνέπειες που άφησαν οι πολιτικές της Κυβέρνησης στη χώρα:..


«Η Ελλάδα, ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, βρέθηκε, ακριβώς λόγω των πολιτικών αυτών, εκτός αγορών, προκαλώντας έτσι τεράστιους κινδύνους πολιτικούς και οικονομικούς αλλά και κοινωνικούς» ενώ πρόσθεσε ότι «Δεν πρόκειται περί συγκυβέρνησης, αλλά περί μιας πολιτικής πράξης στήριξης της μετάβασης από τη σημερινή Κυβέρνηση σε μια επόμενη, γεγονός ελπιδοφόρο γι’ αυτή τη χώρα, η οποία θα προκύψει από τις επερχόμενες εκλογές».
Αναφερόμενος σε όσα συμβαίνουν στην Ευρωζώνη και στους κλυδωνισμούς που υφίσταται το Ευρώ, ο Κωστής Μουσουρούλης εκτίμησε πως το αποτέλεσμα της πίεσης που ασκήθηκε πάνω στο νόμισμα, οφείλεται μεταξύ άλλων και σε ‘κατασκευαστικό’ σφάλμα όπως είπε, και αυτό δεν είναι άλλο, από την επιδίωξη της ονομαστικής σύγκλισης στο τρίπτυχο «πληθωρισμός- έλλειμμα- χρέος» αντί της επιδίωξης μιας οικονομικής σύγκλισης των χωρών της Ευρωζώνης, στη βάση οικονομικών παραμέτρων, όπως οι μισθοί, οι συντάξεις, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών κ.ο.κ. «Αυτό το σφάλμα δεν διορθώθηκε με τη νέα αρχιτεκτονική της οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη, την περίφημη ‘’δημοσιονομική προσαρμογή’’ και αυτά θα τα βρούμε μπροστά μας» σημείωσε.
Τέλος, ο Βουλευτής Ν. Χίου έκανε λόγο για τα ατελείωτα παράδοξα της Κυβέρνησης, θυμίζοντας την περίφημη ‘εθελουσία έξοδο’ του Πρωθυπουργού, πριν μερικούς μήνες, το δημοψήφισμα, ή το πιο πρόσφατο, την ψήφο εμπιστοσύνης, προκειμένου μετά να αποχωρήσει (!), ενώ καταλήγοντας τόνισε πως αυτό που χρειάζονται αυτή την ώρα οι πολίτες είναι η εμπιστοσύνη και η πίστη στις δυνάμεις αυτού του τόπου: «Εμείς ως Νέα Δημοκρατία αυτήν την πίστη την έχουμε. Καλώ και εσάς, όλες τις πτέρυγες της Βουλής, να πράξετε το ίδιο: να πιστέψετε στις δυνάμεις του Έλληνα, με αυτές θα βγάλουμε τη χώρα από τα σημερινά της αδιέξοδα. Δεν ξέρω αν αυτό θα γίνει με τη στήριξη της μεταβατικής Κυβέρνησης, ωστόσο ξέρω, ότι εμείς μπορούμε να το κάνουμε. Πολύ σύντομα, μετά τις επόμενες εκλογές, θα το αντιληφθούμε όλοι».
Ακολουθεί ολόκληρη η Ομιλία του Βουλευτή από τα Πρακτικά της Βουλής.

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄- ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΚΔ΄
Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2011

«Τροποποίηση διατάξεων του ν. 2168/1993 «Ρύθμιση θεμάτων που αφορούν όπλα, πυρομαχικά, εκρηκτικές ύλες, εκρηκτικούς μηχανισμούς και άλλες διατάξεις» (Α΄ 147) και προσαρμογή στις διατάξεις της Οδηγίας 2009/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 2009 «για την απλούστευση των όρων και προϋποθέσεων για τις μεταφορές προϊόντων συνδεόμενων με τον τομέα της άμυνας εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 146 της 10-6-2009), όπως τροποποιήθηκε με την Οδηγία 2010/80/ΕΕ όσον αφορά τον κατάλογο προϊόντων συνδεόμενων με τον τομέα της άμυνας (EE C 69 της 18-3-2010)».
(Εισηγητής Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Θα μου επιτρέψετε, κύριοι συνάδελφοι, να πω δυο λόγια για τις πολιτικές εξελίξεις.
Χθες η Νέα Δημοκρατία συνεισέφερε στη σταθερότητα της χώρας. Γνωρίζουμε ότι είναι θέμα ολίγων ωρών να παραιτηθεί και να εγκαταλείψει την εξουσία ο μέχρι στιγμής Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου και ότι σε εκατό περίπου ημέρες η χώρα θα οδηγηθεί σε εκλογές.
Θέλω, να διευκρινίσω ότι για τη Νέα Δημοκρατία, δεν πρόκειται περί συγκυβέρνησης, αλλά περί μιας πολιτικής πράξης στήριξης της μετάβασης από τη σημερινή Κυβέρνηση σε μια επόμενη, γεγονός ελπιδοφόρο γι’ αυτή τη χώρα, η οποία θα προκύψει από τις επερχόμενες εκλογές.
Θέλω να τονίσω ότι σε αυτήν την περίοδο είναι πολύ κρίσιμο να διαχειριστούμε τις οδυνηρές συνέπειες που άφησαν οι πολιτικές της. Μία από αυτές είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα, ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, βρέθηκε, ακριβώς λόγω των πολιτικών αυτών, εκτός αγορών, προκαλώντας έτσι τεράστιους κινδύνους πολιτικούς και οικονομικούς αλλά και κοινωνικούς, όπως έχει αποδειχθεί.
Θα ήθελα, επίσης, κύριοι συνάδελφοι, πριν περάσω στο νομοσχέδιο, να πω δυο λόγια για την Ευρωζώνη. Βλέπουμε ότι οι τριγμοί και οι κλυδωνισμοί που υφίσταται το κοινό νόμισμα, μεταδίδονται με μεγάλη ταχύτητα και σε άλλες χώρες, οι οποίες, όμως, διαθέτουν ένα παραγωγικό ιστό πολύ πιο συγκροτημένο σε σχέση με το δικό μας: αναφέρομαι συγκεκριμένα στην Ιταλία και, ενδεχομένως, στη Γαλλία.
Προσωπικά πιστεύω ότι το αποτέλεσμα της πίεσης που ασκήθηκε πάνω στο νόμισμα, είναι η αποκάλυψη του κατασκευαστικού του σφάλματος. Και αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από την επιδίωξη της ονομαστικής σύγκλισης στο τρίπτυχο «πληθωρισμός-έλλειμμα-χρέος» αντί της επιδίωξης μιας οικονομικής σύγκλισης των χωρών της Ευρωζώνης, στη βάση οικονομικών παραμέτρων όπως οι μισθοί, οι συντάξεις, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών κ.ο.κ. Αυτό το κατασκευαστικό σφάλμα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν διορθώθηκε με τη νέα αρχιτεκτονική της οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη που προβλέπει ατομικές ενέργειες στον τομέα του περιορισμού των ελλειμμάτων και των χρεών, δηλαδή την περίφημη «δημοσιονομική προσαρμογή» και συλλογικές ενέργειες, δηλαδή τον έλεγχο, την εποπτεία και την αυτοματοποίηση των ποινών. Αυτά θα τα βρούμε μπροστά μας. Εύχομαι και ελπίζω η μετάβαση, στην οποία αναφέρθηκα προηγουμένως, να είναι ομαλή και να εξασφαλίζει τις συνθήκες εκείνες που χρειάζονται για να επιστρέψει η χώρα στο δρόμο της ανάκαμψης και της ανάπτυξης.
Έρχομαι τώρα στο σχέδιο νόμου που συζητάμε. Είναι περιττό να επαναλάβω τα όσα είπε ο Εισηγητής της Πλειοψηφίας τόσο στα άρθρα όσο και επί της αρχής. Κάποιες ελάχιστες παρατηρήσεις μόνο. Μόνο επί του κεφαλαίου Α’ που τροποποιεί και συμπληρώνει τις διατάξεις του ν.2168/1993 θα κάνω ορισμένα σχόλια. Είναι σαφές ότι οποιοδήποτε θεσμικό πλαίσιο εικοσαετίας, λόγω εξέλιξης της τεχνολογίας και της επιστήμης, χρήζει επικαιροποίησης. Εν προκειμένω, το πλαίσιο αυτό αφορά στα όπλα, τα πυρομαχικά, τα εκρηκτικά, τις εκρηκτικές ύλες, τους εκρηκτικούς μηχανισμούς κ.ο.κ..
Το δεύτερο κεφάλαιο αφορά στην εναρμόνιση με την Οδηγία 43/2000. Παρατηρώ εδώ ότι είναι μία από τις σπάνιες φορές που η Ελλάδα ενσωματώνει εγκαίρως στην έννομη τάξη της, μια Κοινοτική οδηγία, η οποία, εν προκειμένω, αφορά στην απλούστευση των όρων και των προϋποθέσεων μεταφοράς προϊόντων που συνδέονται με τον τομέα της άμυνας εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως προς την Οδηγία, λοιπόν. δεν έχω τίποτα να πω. Υπερψηφίζουμε τα άρθρα και προφανώς συμφωνούμε και επί της αρχής.
Επανέρχομαι στο θέμα της τροποποίησης και της συμπλήρωσης των διατάξεων του ν.2168/1993, με τις εξής παρατηρήσεις:
Κατ’ αρχήν, κύριε Υπουργέ, εισάγουμε ατελώς πολεμικό υλικό στη χώρα, μέρος του οποίου ενδέχεται να επανεξάγεται επίσης ατελώς. Αυτό απαιτεί την ενεργοποίηση όλων των κρατικών μηχανισμών σε αυτή τη διαδικασία. Ξεκινώ από τους ελέγχους. Γνωρίζουμε κατά πόσον η διακίνηση του υλικού, είτε μεταποιείται, είτε όχι, δικαιολογεί, λόγω όγκου, έναν εξειδικευμένο μηχανισμό ελέγχου; Δηλαδή αν πρέπει να μην περιοριζόμαστε στις κλασικές υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών, αλλά να θεσπίσουμε έναν άλλο μηχανισμό που να ασκεί τον έλεγχο αυτό. Η εισφοροδιαφυγή ή η φοροδιαφυγή, ίσως να μην είναι μεγάλη στον τομέα, όμως, η λαθρεμπορία και η πειρατεία αν υπάρχουν μπορεί να αποβούν επικίνδυνες.
Επειδή πολλά ακούμε και πολλά βλέπουμε πάνω σε αυτό ζήτημα, νομίζω ότι το Υπουργείο σας θα πρέπει σε συνεννόηση προφανώς και με το αρμόδιο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, να λάβει τα μέτρα του. Δεν εκτιμώ ότι τα τελωνεία και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της χώρας είναι σε θέση να αποτρέψουν τις περιπτώσεις που προανέφερα. Και το λέω αυτό και από την προσωπική μου εμπειρία στον τομέα των καυσίμων, όπου δυστυχώς, η χώρα δεν κατόρθωσε να λύσει το πρόβλημα της λαθρεμπορίας και της πειρατείας.
Θέλω εδώ να ανοίξω μια παρένθεση. Άκουσα προχθές τον Πρωθυπουργό να αναφέρει ότι αυτή τη διετία αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα του λαθρεμπορίου καυσίμων. Αυτό δεν κατάλαβα πώς έγινε. Μήπως εννοούσε την εξίσωση των ειδικών φόρων κατανάλωσης που το αντιμετωπίζει εμμέσως; Αλλά δεν είναι αυτό το ζήτημα για το οποίο μιλώ τώρα.
Η δεύτερη παρατήρησή μου αφορά στη μεσιτεία. Γνωρίζουμε ότι στις προμήθειες πολεμικού υλικού εμπλέκονται διάφοροι, είτε έμμεσα, είτε άμεσα. Δεν γνωρίζω, ούτε πιστεύω ότι θα μπορούσε να γίνει κάποιο μητρώο, αγαπητέ Εισηγητά της Συμπολίτευσης. Ωστόσο, καλό θα είναι να υπάρχει μία απογραφή και διασταύρωση στοιχείων στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έτσι ώστε να είναι γνωστή η διαδρομή εκείνων που μεσιτεύουν πολεμικό υλικό.
Η τρίτη μου παρατήρηση αφορά στο θέμα της ασφάλειας και της φύλαξης του πολεμικού υλικού. Σε αυτό το νομοσχέδιο θα μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί εξειδικευμένες ρυθμίσεις, ακόμη και για τον έλεγχο του υλικού που είναι ήδη αποθηκευμένο σε διάφορες περιοχές της χώρας μας. Νομίζω ότι τα τραγικά γεγονότα της Κύπρου δείχνουν αυτή την ανάγκη. Θα πρέπει και η χώρα μας να βρει έναν τρόπο να εξετάσει το θέμα. Πιστεύω ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας κάνει καλά τη δουλειά του. Το ίδιο όμως νόμιζαν και οι φίλοι μας οι Κύπριοι, πλην όμως διαπιστώθηκε ότι είτε από άγνοια, είτε από πολιτική ολιγωρία –δεν ξέρω τι έγινε ακριβώς, έχουν γραφτεί πάρα πολλά, οδηγήθηκαν σε ένα μια καταστροφή που εξέθεσε διεθνώς το νησί και είχε και τεράστιες επιπτώσεις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις.
Η τέταρτη παρατήρησή μου αφορά στα πρόστιμα και στις ποινές για τις παράνομες εισαγωγές πολεμικού υλικού. Ο ν.2168/93, όπως είπα και στην αρχή, είναι ένας νόμος εικοσαετίας. Τα πρόστιμα αφορούν στις συνθήκες εκείνης της εποχής, στις τιμές εκείνης της εποχής. Εκτιμώ ότι θα έπρεπε να είναι πολύ μεγαλύτερες οι ποινές, αλλά και τα πρόστιμα που επιβάλλονται σε τέτοιες περιπτώσεις. Δεν ξέρω, κύριε Υπουργέ, αν είστε σε θέση τώρα να δεσμευθείτε ότι θα τα αναθεωρήσετε, κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας.
Η πέμπτη και τελευταία παρατήρησή μου, κύριοι συνάδελφοι, αφορά στο μέλλον της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας μας. Κατ’ αρχήν πρέπει να αποφασίσουμε, αν θέλουμε, να έχουμε τέτοιου είδους βιομηχανία και πώς μπορούμε να ενισχύσουμε την ανταγωνιστικότητά της. Θυμίζω ότι όταν στην Αίθουσα αυτή, πριν από αρκετό καιρό, συζητήθηκε νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ενσωμάτωσης στην ελληνική έννομη τάξη Οδηγίας για τις δημόσιες συμβάσεις στον τομέα της άμυνας, αν θυμάμαι καλά, κύριε Υπουργέ, είχε εξαιρεθεί το θέμα των αντισταθμιστικών. Και θα έλεγα ότι αυτό έγινε, ακριβώς γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να εμπιστευτεί τους μηχανισμούς της, προκειμένου να διαπραγματευτούν αντισταθμιστικά οφέλη. Και ξέρετε, σε αυτή τη χώρα, όταν κάτι δεν μπορώ να το βελτιώσω, να το αλλάξω, να το αναπροσαρμόσω, το καταργώ. Και εδώ, σε αντιδιαστολή με εμάς, αναφέρω ότι η Τουρκία που δεν έχει, βεβαίως, τις δικές μας Κοινοτικές υποχρεώσεις, έχει χρησιμοποιήσει το θέμα των αντισταθμιστικών για να αποδώσει πολύ μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία στην τοπική οικονομία και βιομηχανία, σε σχέση με εμάς.
Πιστεύω ακράδαντα ότι υπάρχει μέλλον για την ελληνική αμυντική βιομηχανία. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτή η Οδηγία, ή οι βελτιώσεις που κάνουμε μπορούν να συνεισφέρουν στην ανταγωνιστικότητά της και να βελτιώσουν τον κύκλο εργασιών της. Ξέρω όμως, ότι σήμερα στον τομέα αυτό, εργάζονται κάτω από τους μισούς υπαλλήλους σε σχέση με όσους εργάζονταν κατά το παρελθόν, όταν η ελληνική αμυντική βιομηχανία ανθούσε στις αγορές πολεμικού υλικού. Χρειάζεται και εδώ μια ιδιαίτερη αντιμετώπιση. Υπάρχουν οι δυνατότητες. Τα συναρμόδια Υπουργεία, αλλά και οι εμπλεκόμενοι φορείς, πρέπει να πιστέψουν ότι η Ελλάδα μπορεί να έχει μια αμυντική βιομηχανία ισχυρή, δυνατή και ικανή να στηρίξει την ανάπτυξη και την έξοδο από την κρίση.
Με αυτές τις σκέψεις, κύριοι συνάδελφοι, εμείς υπερψηφίζουμε το νομοσχέδιο και επί της αρχής και επί των άρθρων. Ευχαριστώ πολύ.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Είναι αλήθεια, κύριοι συνάδελφοι, ότι αυτά τα δυο χρόνια ζήσαμε σε αυτήν την Αίθουσα πολλά παράδοξα. Αυτό που παρατήρησε ο αγαπητός συνάδελφος της Πλειοψηφίας σε σχέση με την πάγια στάση του Κομμουνιστικού Κόμματος, δεν ισχύει για τη Νέα Δημοκρατία. Ένα πρώτο παράδοξο είναι η Αντιπολίτευση να υπερψηφίζει τα νομοσχέδια της συμπολιτεύσεως. Ο Πρόεδρος κ. Κακλαμάνης νομίζω ότι έχει μακράν εμπειρία επί αυτού.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Τώρα θα μπερδεύετε και το Προεδρείο να κοιτάει από εδώ και από εκεί να βλέπει ποιοι είναι οι κυβερνητικοί Βουλευτές.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Για εμάς, κύριε Πρόεδρε, τα πάντα είναι ξεκάθαρα. Ποτέ δεν είχαμε πιο καθαρή θέση και προσανατολισμό απ’ ό,τι έχουμε σήμερα.
Το δεύτερο παράδοξο –και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να το θυμηθούμε ξανά- ήταν τότε με την περίφημη εθελουσία έξοδο του Πρωθυπουργού από το αξίωμά του. Εκείνη την εποχή, αν θυμάστε, είχε συνδεθεί η ψήφιση του μεσοπροθέσμου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ως προϋπόθεση για την καταβολή της πέμπτης δόσης. Τότε οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ είχαν κατακεραυνώσει στο ΚΤΕ Οικονομίας το μεσοπρόθεσμο, που προηγουμένως είχαν υπερψηφίσει στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.
Τα παράδοξα είναι ατελείωτα. Το τελευταίο και πρόσφατο, ήταν η ψήφος εμπιστοσύνης που δώσατε στην Κυβέρνηση, προκειμένου να αποχωρήσει ο Πρωθυπουργός. Εγώ θέλω όμως να σταθώ στην ουσία, η οποία είναι ότι επί των ημερών σας, κύριοι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, η Ελλάδα μετετράπη σε πειραματόζωο της Ευρώπης. Σε ένα Ινδικό χοιρίδιο όπως είπε ξένος τραπεζίτης. Δοκιμάστηκαν επάνω της οι αντοχές της Ευρωζώνης αλλά και οι διάφορες συνταγές χρεοκοπίας, εθελοντική ή μη, ελεγχόμενη ή μη ελεγχόμενη κ.ο.κ.. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια.
Δεν θέλω, κύριε Πρόεδρε, να μακρηγορήσω. Θέλω όμως να πω κάτι και για την Αριστερά. Έχει η Αριστερά, αγαπητοί συνάδελφοι, κάποια συγκροτημένη, συνολική πρόταση διακυβέρνησης της χώρας; Μπορεί η ανατροπή του αστικού συστήματος να είναι ένας στόχος, αλλά δεν είναι πρόταση διακυβέρνησης της χώρας.
Σε κάθε περίπτωση αυτό που πρέπει να αποκτήσουμε σήμερα όλοι και να περάσουμε σαν μήνυμα προς τους πολίτες, είναι η εμπιστοσύνη. Αυτό λείπει από τη χώρα μας. Η εμπιστοσύνη. Και ενθυμούμαι, ας με διορθώσει ο Πρόεδρος, ο κ. Κακλαμάνης, νομίζω ότι ήταν ο Καφαντάρης, το 1923 που ως Υπουργός Οικονομικών είπε ότι ο μόνος τρόπος για να βγει η χώρα, εκείνη την εποχή, από το -παρεμφερές με το σημερινό- αδιέξοδο, ήταν η πίστη της στις αστείρευτες δυνάμεις αυτού του τόπου.
Εμείς ως Νέα Δημοκρατία αυτήν την πίστη την έχουμε. Καλώ και εσάς, όλες τις πτέρυγες της Βουλής, να πράξετε το ίδιο: να πιστέψετε στις δυνάμεις του Έλληνα, με αυτές θα βγάλουμε τη χώρα από τα σημερινά της αδιέξοδα. Δεν ξέρω αν αυτό θα γίνει με τη στήριξη της μεταβατικής Κυβέρνησης, ωστόσο ξέρω, ότι εμείς μπορούμε να το κάνουμε. Πολύ σύντομα, μετά τις επόμενες εκλογές, θα το αντιληφθούμε όλοι.

Βίντεο πρωτολογίας


Βίντεο δευτερολογίας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου